Czeski Raj jest co prawda niezwykle bogaty w zabytki architektoniczne najróżniejszych stylów i epok, największy jednak wpływ miała na niego epoka baroku. Powstały wtedy drogie rezydencje szlacheckie, a w okresie rekatolizacji – dziesiątki kościołów i kaplic. Zachowały się także liczne zabytki architektury miejskiej XVIII wieku oraz budownictwa ludowego. Wiejskie place i łąki przyozdobione zostały przez liczne kapliczki, krzyże i rzeźby ludowych kamieniarzy.

Wstęp do kościołów, o ile nie jest napisane inaczej, jest – oprócz trwania nabożeństw – możliwy tylko dla grup zorganizowanych na uprzednie zamówienie.

Postać Albrechta z Waldsteina jest związana nie tylko z wojną 30 – letnią, ale również z początkami baroku w Czechach. Po przejściu na wiarę katolicką otwarła się przed nim droga do sukcesów militarnych i ku wspaniałej karierze. Oprócz tego Waldstein był najlepszym ekonomistą swych czasów i z centrum swych włości (województwa frýdlanckiego), którym był Jiczin, stworzył perłę wczesnobarokowej architektury. Wraz z jego śmiercią, 25.02.1634 r., skończyła się nie tylko kariera jednej z najbardziej znaczących postaci czeskiej historii, ale na długo zatrzymał się też rozwój samego Jiczina, który w tym czasie cierpiał z powodu wydarzeń wojny 30 – letniej.

Na niektórych mapach Czeskiego Raju znajdziemy w wielu miejscach znak przedstawiający skrzyżowane szable i datę 1866. W roku tym przebiegały tu walki i wszystko było przygotowane do drugiej największej bitwy XIX wieku. W miejscach, w których dziś podziwiamy piękne widoki i krajobrazy, stały wtedy działa, a ludzie modlili się, żeby dane im było przeżyć. Odkryjemy tu wiele pomników i masowych grobów, przeczytamy setki imion i nazwisk ludzi, dla których Czeski Raj zdecydowanie nie był atrakcyjnym regionem turystycznym, ale miejscem, gdzie im możni tego świata przygotowali w imię lepszej sprawy tete a tete ze śmiercią.