Drzewny ogród botaniczny w pobliżu gajówki Bukovina założył w latach 1860 – 1862 właściciel dominium hruboskalskiego L. Aehrenthal wraz z leśnikiem L. Angerem. Ogród zajmuje powierzchnię 2,73 ha, a jego rdzeń tworzy 35 gatunków drzew, pochodzących głównie z Ameryki Północnej. Drzewa oznaczone są tabliczkami identyfikacyjnymi.
Zalesione wzgórze (362 m) zbudowane z wypreparowanych kominów młodowulkanicznych: Dědek (Dziad) i wyższego – Baby. Wzgórza mają liczne szczeliny, zniszczone są też w wyniku prowadzonych tu w przeszłości prac górniczych. Znajdują się tu dwa stawy oraz drobne sezonowe rowy odwadniające, żyje tu szereg rzadkich i chronionych gatunków roślin. Cały teren stanowi typowy przykład środkowoczeskiego zalesionego pagórka (po czesku tzw. „chlum“) z florą gajową.
Jaskinie krasowe w pobliżu Bozkova koło Semil. Są ciekawe przede wszystkim z powodu dużego podziemnego jeziora oraz oryginalnych ozdób naciekowych na ścianach i stropie. Składają się z labiryntu podziemnych korytarzy i komór leżących płytko pod powierzchnią ziemi. Charakterystyczną – choć w udostępnionych do zwiedzania częściach jaskini rzadką – ozdobą są kwarcowe gzymsy i listwy wystające ze ścian i stropów. Niektóre komory wypełnione są również formami naciekowymi. Oprócz klasycznych form zauważyć można też ciekawe ekscentryczne (mimośrodowe) nacieki. Atrakcyjnym urozmaiceniem wycieczki po jaskiniach są podziemne jeziorka z przezroczystą niebieskozieloną wodą. Bozkovskie dolomitowe jaskinie są jedynymi udostępnionymi do zwiedzania jaskiniami w północno –zachodniej części kraju.
W czerwcu 1928 r. doszło w tej miejscowości do obsunięcia się gruntu. Zniszczonych zostało 11 posiadłości. Do dziś stoją tu niemi świadkowie nieszczęścia – ukośnie rosnące drzewa.
Wilgotne łąki z nielicznymi zaroślami i drzewami na północno – wschodnim zboczu Kozákova stanowią jedyne w swoim rodzaju miejsce pod względem zoologicznym, przede wszystkim z powodu liczby gniazdującej tu dzierzby gąsiorka (Lanius collurio). Ciekawe są również pod względem botanicznym – występuje tu storczyk kukułka szerokolistna (Dactylorhiza majalis) oraz gnidosz rozesłany (Pedicularis sylvatica).
Zabytek przyrody (350 m), wylewna żyła bazaltowa u zbiegu Mohelki z Izerą, 3 km na północ od miasta Mnichovo Hradiště.
Będący pod ochroną park ze starymi drzewami na północnym krańcu Jiczyna (2,016 ha). Znajduje się tu Valdštejnská loggie (Loggia Waldsteina) z 1632 r. Park połączony jest z miastem za pośrednictwem czterorzędowej alei lipowej (ponad 1200 drzew).
Miejsca występowania buł krystalicznych odmian kwarcu i chalcedonu.
(narodowy zabytek przyrody)
Występują tu ważne gatunki zbiorowisk ciepłolubnych i wapieniolubnych na skałkach z opoki (rodzaj skał osadowych z okresu górnej kredy) oraz na stepach darniowych. Żyje tu suseł oraz ciekawe zwierzęta bezkręgowe. Radouč jest jednym z najbogatszych terenów kserotermicznych w okolicy, stanowi dobrze zachowany przykład niezalesionych stroni izerskich, które istniały w XIX wieku.
(Tilia cordata L. – lipa drobnolistna) – Do 2000 r. było to jedno z ciekawszych miejsc Czeskiego Raju, niestety zostało zupełnie zniszczona przez niewielkie tornado, które przeszło przez ten teren. W miejscu, gdzie znajdowała się lipa, pozostawiono na pamiątkę część jej pnia i posadzono zupełnie nowe drzewo. Lipa była jednym ze ważnym drzew, jednym z niewielu, których wiek możemy bezpiecznie określić. Posadzona została dla podkreślenia posągu św. Jana Nepomucena, dzieła Josefa Jelínka, wzniesionego tu w 1728 r. Początkowo lipy były dwie, jedna przewróciła się od wiatru już w 1858 r. Semtinská lípa, według słów historyka Josefa Pekařa, należy do chlub regionu. Miała 32 m wysokości i 6,90 m obwodu.
Zabytek przyrody. Zalesione bazaltowe wzgórze ( 356 m ) pod grzbietem Velišský hřeben. Wczesnobarokowa kaplica.