Do Besedic, bazy wypadowej dla wycieczek po skalnym mieście, możemy dojechać samochodem szosą Turnov – Železný Brod przez Koberovy, w których skręcamy w kierunku na Malą Skálę, a potem jeszcze raz bezpośrednio na parking w Besedicach. Czerwonym i zielonym szlakiem dojdziemy od bufetu koło parkingu do byłego schroniska U Kalicha, gdzie rozpoczyna się trasa zwana Besedicką Pętlą przez Skały, a która oznaczona jest na żółto.

Szlak ten – o długości 4,5 km – został uroczyście otwarty 25 września 1935 roku pod nazwą Turistická stezka Dr. Eduarda Beneše (Trasa turystyczna im. doktora E. Benesza). Udało się go wybudować miejscowym zapaleńcom pod wodzą przewodniczącego „związku upiększającego“ Františka Hořáka w ciągu pół roku. Na niektórych skałach są jeszcze widoczne oryginalne czerwone oznaczenia szlaku, a koło szczególnie interesujących miejsc do dziś widać czerwone numery, które dla lepszej orientacji umieszczamy w nawiasie również w tych opisach.

Od pochodzącego z roku 1925 schroniska U Kalicha idziemy nadal zielonym i czerwonym szlakiem. Szlak czerwony jeszcze dwa razy przetnie naszą pętlę. Wykorzystać go można do jak najprostszego powrotu do Besedic albo do Malej Skály.

Na rozdrożu skręcimy wraz ze szlakiem żółtym i zielonym. Dostaniemy się w ten sposób do pierwszego punktu widokowego, zwanego Vysoká skála albo Zdenčina skála. Jest z niej ładny widok na grzbiet Hamštejnský hřeben oraz na najwyższy wierzchołek Czeskiego Raju – mierzący 744 m Kozákov. Dalej wędrujemy przez ciekawy, ulubiony przez dzieci, odcinek – pełno tu ślicznych wąskich skalnych korytarzyków. Najpierw przejdziemy przez Malý kostel (Mały Kościół), za nim, na lewo, zwróćmy uwagę na ciekawą skałę z muszlowym ciosem. Nazywa się ją Uchem.

Następuje kolejny labirynt – Hrubý kostel. Kiedy już przeciśniemy się między skałami oraz przejdziemy pod zaklinowanym głazem, dojdziemy do przecinki w lesie sosnowym, gdzie znajduje się pomnik poświęcony ofiarom nazizmu.

Żółty szlak prowadzi dalej w skały, w okolice Kalicha (Kielicha). Pomiędzy skałami znajduje się świątynia Kalich z ołtarzem i wyrzeźbionym kielichem oraz datą 1634. Na ścianie znajduje się fragment z „Testamentu” J. A. Komenskiego („Věřím v Boha, že po přejití vichřic hněvů vláda věcí Tvých k Tobě se zase navrátí, ó lide český” – „Wierzę w Boga, że po przejściu wichrów gniewu władza rzeczy Twych do Ciebie znów powróci, o ludu czeski”) oraz wersy J .E. Vitáska, mnicha z turnovskiego klasztoru franciszkanów. Kaplica ta służyła do odprawiania tajnych nabożeństw Braci Czeskich w okresie kontrreformacji.

Tuż za świątynią znajduje się symboliczny grób braci czeskich. Jest tu także rozdroże, na którym szlak zielony łączy się z niebieskim. Można dojść nim do ruin zamku Zbiroh.

Żółtym szlakiem idziemy dalej na platformę skalną, na której znajduje się częściowo zarośnięty punkt widokowy braci czeskich (Vyhlidka Českých bratří). Po przejściu tej części skalnego miasta dochodzimy do szerokiej drogi na rozdroże szlaków żółtego i czerwonego. Idziemy dalej żółtym i dochodzimy do skał zwanych Chléviště (Obora). Nazwa pochodzi od tego, że w skałach tych w niespokojnych czasach wieśniacy chowali swoje bydło, żeby nie zabrały go im maszerujące wojska.

Najpierw przejdziemy przez grupę skalną Ve vrátkách (We wrotach), a następnie znajdziemy się w rozległej grocie eksulanta Václava Sadovskiego ze Sloupna, rotmistrza szwedzkiego z okresu wojny 30 – letniej. Jego zaginiony, a następnie odnaleziony skarb znajduje się w muzeum w Turnowie.

Za grotą znajdziemy się w okolicy najpiękniejszych miejsc widokowych w Maloskalsku (region wokół Malej Skaly).

Pierwsze nazywa się Hořákova vyhlidka (Miejsce Widokowe Horaka), na cześć przewodniczącego „związku upiększającego” Františka Hořáka, nauczyciela z Louček.

Drugi punkt widokowy nosi imię Husnika – Husníkova vyhlidka – na cześć jednego z fundatorów żelaza na wykonanie poręczy inż. Antonína Husníka, dyrektora fabryki Aero w Pradze – Vysočanach. Z punktów widokowych rozciąga się wspaniały widok na dolinę Izery oraz na grzbiet Vranovský hřeben, Kopaninę, Ještěd, Ralsko, oba Bezdězy, Káčov i Drábské světničky.

Idziemy dalej do jaskini Matěja Krocínovskiego z Borku, kaznodziei, który był prześladowany z powodów religijnych, następnie schwytany i skazany na śmierć.

Kolejny punkt widokowy to Kde domov můj (Gdzie jest mój dom… - pierwsze słowa hymnu czeskiego). Nazwę swą zawdzięcza inicjatywie członków Czeskiej Filharmonii z Pragi. Dziś jest już częściowo zarośnięty.

Kolejna grupa skalna nazywa się V zátiší (W zaciszu). Znajduje się tu również całkiem zarośnięta Kinského vyhlídka (Miejsce widokowe Kinskiego) nazwana tak na cześć Františka Kinskiego, skarbnika „związku upiększającego”, budowniczego ścieżki oraz karczmarza w schronisku U Kalicha.

Docieramy na rozdroże (spotkanie z czerwonym szlakiem) koło Pánova pola. Parę kroków idziemy wspólnie z czerwonym szlakiem, pod górę, w prawo. Potem skręcamy w lewo. Po podejściu przez bukowy las wejdziemy na teren skał koło Sokola (562 m). Po lewej stronie wznoszą się dwie samotne wieże skalne – Sokolík, nazywany także Hodánka, oraz Sokol z płaskorzeźbą dr M. Tyrša (prekursor czeskiej kultury fizycznej, założyciel związku kultury fizycznej Sokol). Na wierzchołku Sokola znajduje się skałka – był to punkt widokowy, ale dziś widok zasłonięty jest drzewami.

Oznaczone odgałęzienie zaprowadzi nas na bazaltową skałę, którą nazywano Masarykova vyhlídka (Miejsce widokowe Masaryka). Masaryk był twórcą niepodległej Czechosłowacji po I wojnie światowej i jej pierwszym prezydentem. Jest stąd najpiękniejszy widok na Suché skály, Černou studnicę i część Karkonoszy.

Suché skály (Kantorovy varhany, České Dolomity) stanowią jedyną w swoim rodzaju formację geomorfologiczną. Od roku 1965 objęte są ochroną. Stanowią część grzbietu ještědsko – kozákovskiego. Pod względem geologicznym są to twarde dolno kredowe piaskowce, które na dyslokacji łużyckiej zostały przełamane tektonicznie i uniesione w pozycji rozszczepionej ściany skalnej. Stanowią atrakcyjne miejsce wspinaczkowe.

Po powrocie na Sokola schodzimy żółtym szlakiem do schroniska U Kalicha, gdzie nasza wycieczka się kończy. Czerwonym i zielonym szlakiem wracamy do parkingu i bufetu.

Zbiroh (Zbirohy) ruiny gotyckiego zamku założonego w XIV wieku. Po wojnach husyckich należał do raubriterów (rycerzy – rozbójników). W 1442 roku został zdobyty i zburzony. Od tej pory znajduje się w ruinie.