Semily jest to miasto powiatowe nad rzeką Izerą; należy do niego również wiele okolicznych osad. Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1352 r. W okolicy wydobywano złoto, miedź i rudę żelaza. Miasto było w większości drewniane. Kilka razy spotykała je klęska pożarów, z których największy miał miejsce w roku 1691.

Kościół św. Piotra i Pawła z 1908 r. wybudowany jest w stylu neoromańskim w miejscu dawnego kościoła barokowego. Barokowy kościół cmentarny św. Jana Chrzciciela pochodzi z lat 1723 – 27. W barokowym pałacu z 1691 r. mieści się urząd powiatowy. Muzeum oraz Pojizerską galerię znajdziemy w domu rodzinnym I. Olbrachta. W środku znajduje się galeria 25 znaczących semilskich osób oraz nietradycyjna ekspozycja etnograficzna. Semily są miejscem urodzenia polityka Františka Ladislava Riegera (1818-1903) oraz pisarza Ivana Olbrachta (1882-1952). Obaj mają swój pomnik w centrum miasta. W Semilach dominuje przemysł włókienniczy.

Naszą wycieczkę rozpoczniemy na rynku, skąd wyruszymy szlakiem czerwonym i niebieskim koło wspólnego pomnika Antala Staška i Ivana Olbrachta. Czerwonym szlakiem przejdziemy z prądem rzeki Izery przez wieś Bitouchov. Znajduje się tu piękna kapliczka z cebulastą lucerną. Za Bitouchovem czerwony szlak spotyka się z niebieskim przychodzącym z semilskiego dworca. Po krótkim odcinku żółty szlak zbacza w prawo, prowadząc na peryferie doliny Izery.

Nasza trasa prowadzi ciągle czerwonym szlakiem, ścieżką nazwaną Riegerova stezka, do lasu a następnie kanionem rzeki Izery. Ścieżkę wybudował Klub Czeskich Turystów z Semil w 1909 r. Do kanionu wchodzimy po galerii, dzięki której pokonamy bramę skalną. Brama ta była w przeszłości jeszcze węższa, a w czasie powodzi gromadziło się tu przyniesione przez rzekę drewno. Dlatego semilski fabrykant Schmidt kazał wąwóz przez wybudowaniem swej przędzalni poszerzyć do obecnej szerokości 15 – 20 m.

Za galerią pójdziemy obok jazu, gdzie zaczyna się tunel o długości 1300 m odprowadzający wodę do podspálowskiej elektrowni wodnej. Dalej miniemy skałę U Lva, a serpentynami wespniemy się na miejsce widokowe Böhmova vyhlídka, nazwane tak na cześć pierwszego przewodniczącego semilskiego oddziału KČT (Klubu Czeskich Turystów). Dobrze widoczna jest leżąca naprzeciwko, mierząca 100 m, Krkavčí skála oraz trasa kolejowa pokonująca wąwóz dzięki kilku tunelom i galeriom.

Za miejscem widokowym znajduje się wiata, za którą zejdziemy znów w kierunku rzeki. Ścieżka prowadzi tu przez tunel o długości 12 m. Za źródłem wejdziemy znowu wyżej nad powierzchnię Izery. Miniemy ujście tunelu i obudowane źródło Antala Staška (znany czeski pisarz). Docieramy do elektrowni wodnej z lat 1921 – 26 wykorzystującej znaczny w tym miejscu (24 m) spadek wód Izery.

Czerwony szlak prowadzi dalej do hotelu w Podspálovie (można coś przekąsić). W Podspálovie znajduje się także stacja kolejowa z Železnego Brodu do Tanvaldu. Pociągiem można sobie skrócić drogę do Železnego Brodu (5,5 km). Nasza trasa prowadzi dalej czerwonym szlakiem w lewo, przez most na Kamenicy wpadającej tu do Izery. Teraz czeka nas odcinek szosowy wzdłuż Izery aż do Železnego Brodu.

Železný Brod nazwę swą otrzymał w XVI wieku z powodu brodu, w którego okolicy już w X wieku prowadzone było wydobycie rudy żelaza. W roku 1501 pierwotne wsie z XIV wieku – Brod i Brodec – stały się miasteczkiem. Ogromne tradycje ma tutejsza produkcja szkła. Od 1920 r. znajduje się w mieście specjalistyczna szkoła szklarska. Gotycki kościół św. Jakuba został przebudowany w stylu barokowym w 1763 r. Na cmentarzu znajduje się kostnica z 1765 roku oraz drewniana ośmioboczna dzwonnica z 1761 r. Na południu nad miastem wznosi się barokowy kościół św. Jana Nepomucena z 1769 roku.

W Železnym Brodzie znajdują się liczne domy zrębowe typu miejskiego. W dzielnicy Trávníky zwiedzić można rezerwat zabytków architektury ludowej. Na rynku, w dawnej kamienicy Klemencovsko z 1792 r., mieści się muzeum etnograficzne Górnego Poizerza (Horní Pojizeří). Od 1936 r. budynek stanowi część gmachu zakładu ubezpieczeń. W środku znajdziemy przede wszystkim ekspozycję dotyczącą historii rozwoju železnobrodzkiego szklarstwa. Muzeum ma filię w pochodzącym z 1807 roku zrębowym domu Běliště, gdzie mieściła się garbarnia i farbiarnia. Ekspozycja poświęcona jest miastu oraz rozwojowi geologicznemu okolic Železnego Brodu. W Železnym Brodzie narodził się malarz Vlastimil Rada (1895 – 1962) oraz kompozytor Vlastimil Vipler (1903 – 72).

Nasza trasa prowadzi dalej, niebieskim szlakiem przez most na Izerze obok dworca autobusowego. Przed dworcem kolejowym skręcamy w lewo na żółty szlak. Do Semil możemy wrócić pociągiem. Przedostaniemy się wtedy znów wąwozem Izery, który kolej pokonuje dzięki czterem tunelom.

O ile zdecydujemy się na powrót pieszo, pójdziemy żółtym szlakiem przez Pelechov, pokonamy dolinę Mlýnskiego potoku i dostaniemy się do Proseča. Za oborą dojdziemy na główną szosę i nią, wspólnie z niebieskim szlakiem, dotrzemy do odgałęzienia na miejsce widokowe na skale Krkavčí skála. Tam nas zaprowadzi niebieski szlak. Z tego miejsca będziemy mogli podziwiać najpiękniejszy widok na dolinę Izery. Wracamy do szosy na żółty szlak, który zaprowadzi nas z powrotem do Semil na miejsce, skąd rozpoczęliśmy naszą wycieczkę (19 km).