Loučky
Loučky zostały prawdopodobnie założone przez drwali lub węglarzy, ponieważ słowo „loučka” oznaczało niegdyś wykarczowany las sosnowy. Do pierwszych właścicieli Louček należał Vok z Rotštejna, syn Jaroslava z Hruštice z rodu Markvarticów, który założył miasto Turnov i zamek Valdštejn. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi jednak dopiero z 1499 roku. W 1514 roku Loučky wraz z całym majątkiem Maloskalskim przejął Jindřich Šťastný z Valdštejna. W 1538 roku nowym właścicielem został Jan z Vartemberka, którego cały majątek w 1623 roku przejął w ramach konfiskaty Albrecht z Valdštejna. Po śmierci Waldsteina w 1634 roku właścicielem Louček został Mikuláš Desfours, którego potomkowie posiadali majątek aż do połowy XIX wieku. Loučky stały się samodzielną gminą po 1850 roku.
Dominującym elementem miejscowości jest późnobarokowy kościół św. Antoniego z Padwy, wzniesiony w 1787 roku. Według ludowej legendy zleciła jego budowę hrabina Antonia Desfours, która pragnęła, by kościół stanowił dominujący punkt widokowy z okien jej zamku w Hruborohozec.
Miejscowość Podloučky, położona na terenie gminy, została w 2010 roku ogłoszona rezerwatem przyrody. Jest to drugie pod względem bogactwa przyrodniczego miejsce w całym Czeskim Raju – siedlisko ośmiu gatunków ściśle chronionych roślin, ponad dwudziestu gatunków zwierząt i pięciu gatunków grzybów objętych szczególną ochroną. Na drodze do Podlouček rośnie chroniona lipa sercowata.
Drugie drzewo pomnikowe na terenie gminy, grusza dzika, rośnie przy ścieżce prowadzącej do Fialníku. Została ogłoszona drzewem pomnikowym w 2023 roku, ponieważ stanowi charakterystyczny element krajobrazu. Dzięki swojemu położeniu i malowniczemu ukształtowaniu korony ma wartość estetyczną i ekologiczną. Jej szacowany wiek wynosi sto lat.
Na południowym skraju gminy znajduje się najważniejsze stanowisko skamieniałości z środkowego turonu w Czechach.
Przez gminę przebiega zielona trasa rowerowa nr 4099 z Malé Skály do Chutnovki oraz niebieski szlak turystyczny z Malé Skály do Rotštejna.
