Stružinec

Staw Stružinecki

Pierwsza wzmianka o miejscowości Stružinec pochodzi z 1377 roku. Współczesną gminę tworzą trzy byłe wsie, połączone w jedną w 1960 roku: Stružinec, Tuhaň z osadą Bezděčín i Pohoří. Na dzień 1 stycznia 2023 roku liczyła 689 mieszkańców.

Stružinec leży w dolinie potoku Žlábek, która jest otoczona szczytami Hůrka, Stránsko a na północnym zachodzie Mákové vrchy. Ze wszystkich tych miejsc są piękne widoki nie tylko na miejscowość, ale również na Karkonosze ze Śnieżką i Góry Izerskie z Jeszczedem. Z Hůrki można podziwiać też znaczną część Czeskiego Raju, na przykład ruiny zamków Kumburk i Bradlec, górę Tábor, czy też zamek Trosky, oraz widok aż do skał  szczytu Mužský.

Niedaleko Bezděčína prowadzi zielono oznakowana Złota Ścieżka Czeskiego Raju.

Gmina Stružinec

Turyści w miejscowości Stružinec nie mieliby ominąć zabytków, takich jak na przykład dzwonnica z nowym dzwonem, pomnik ofiar pierwszej wojny światowej, grupa rzeźb Koronacja Najświętszej Panny Marii, posąg św. Jana Nepomucena, oraz cembrowane chaty i gospodarstwa, które reprezentują pierwotną architekturę wiejską. Do popularnych i często odwiedzanych miejsc należy też utrzymana okolica stawu, mały park przy szkole podstawowej, boisko piłkarskie i korty tenisowe za placem zabaw.

Osada Pohoří leży dwa kilometry na północ od miejscowości Stružinec z biegiem potoku Žlábek. Z jej najwyżej położonego punktu jest widok na główny grzbiet Karkonoszy.

Tuhaň rozciąga się na północny zachód od Stružinca u podnóża szczytu Mákový vrch aż pod Zelený Háj do głównej drogi na Semily. Tutejszą atrakcją jest nowo wybudowana dzwonniczka obok miejscowej restauracji Tuhaňka, w której jest zawieszony odrestaurowany dzwon z 1922 roku.

Bezděčín to osada, która dziś jest wykorzystywana przede wszystkim do rekreacji, ponieważ żyją w niej tylko trzej stali mieszkańcy. Leży na południowy zachód od Stružinca na południowym zboczu góry Chotice, skąd jest piękny widok na Czeski Raj. Centralnym punktem osady jest miejscowa kapliczka.

Stružinec jest gminą aktywną kulturalnie. Miejscowe stowarzyszenia organizują zabawy taneczne i bale, a do nowszych imprez kulturalnych należy zapalanie choinki połączone z występami dzieci z miejscowej szkoły podstawowej. Następną popularną imprezą jest korowód karnawałowy. Tradycyjne są tu też mecze piłki nożnej, które odbywają się na miejscowym boisku piłkarskim. W ciągu roku w miejscowości odbywają się też inne imprezy. Informacje o wydarzeniach i aktualności z gminy można znaleźć na stronie internetowej www.struzinec.cz i profilu na Facebooku Stružinec – oficjalna strona gminy.

Grupa rzeźb Koronacji Najświętszej panny Marii

Kamienna grupa rzeźb Koronacji Najświętszej panny Marii powstała w duchu neogotyku w 1855 roku na nakłady Jana Otmara i jego małżonki Marii. Jasno ochrowy piaskowiec, z którego jest wykonana, pochodzi najprawdopodobniej z któregoś wschodnioczeskiego kamieniołomu piaskowca. Chodzi o nietradycyjnie monumentalne dzieło, które składa się cokołu z płaskorzeźbami świętych: św. Anny, św. Józefa, św. Floriana i św. Jana Chrzciciela, oraz z głowicy z właściwą grupą rzeźb. Gzyms z tympanonem jest na obrzeżach zdobiony tzw. krabami. Na czele cokołu jest wyryty napis: „Sláva budiž Bohu Otci, Bohu Synu stejné moci, Duchu také přesvatému, v sedmi darech bohatému. Buď i Matce Boží chvála od všech tvorů neustálá“ (Chwała bądź Bogu Ojcu, Synowi Bożemu, Duchowi Świętemu, w siedmiu darach bogatemu. Chwała bądź Matce Bożej od wszystkich stworzeń wieczna). Następne napisy znajdziemy na cokole p prawej i lewej stronie.

Grupa rzeźb przedstawia siedzącą Pannę Marię, koronowaną przez Boga Ojca i Jezusa Chrystusa. Nad tą sceną wznosi się Duch Święty w postaci gołębicy.

Autorem dzieła jest Antonín Sucharda z miejscowości Nová Paka, jeden z najwyraźniejszych regionalnych rzeźbiarzy XIX wieku, a jest jednym z najcenniejszych zabytków swego rodzaju w rejonie Semilska. Walorami artystycznymi i wartością historyczną nawet przekracza jego granice.

Z innych zabytków w miejscowości Stružinec warto wspomnieć posąg św. Jana Nepomucena z 1833 roku, który stoi na skrzyżowaniu dróg gminnych do Královska. Posąg nieco mniejszej niż naturalnej wielkości przedstawia świętego w klasycznym ujęciu ikonograficznym, tzn. w szatach kanonicznych z krzyżem w rękach. Na trzonie cokołu są w płytkich owalnych niszach płaskorzeźby św. Wojciecha, św. Prokopa i św. Mikołaja. Gzyms zdobią głowy aniołów.

W górnej części miejscowości, obok urzędu gminy, za pomnikiem ofiar pierwszej wojny światowej wznosi się dzwonnica z 1843 roku, do której w 2022 roku dzięki zbiórce publicznej i darom obywateli udało się wrócić dzwon. Dzwon wyprodukował uznawany ludwisarz pan Petr Rudolf Manoušek.

Tuhaň

Tuhaň leży przy źródłach potoku Hořenský potok na średniej wysokości 490 m n.p.m. Wieś kiedyś była majątkiem ziemiańskim i prawdopodobnie stąd pochodził ród Tuhanskich z Branče, który pojawia się w dokumentach w 1399 roku. Po zniesieniu pańszczyzny w 1848 roku Tuhani udało się w krótkim czasie wypłacić swoje grunty, dzięki czemu mogło dojść do jej szybkiego rozwoju. W 1900 roku w miejscowości Tuhaň były cztery karczmy, trzy sklepiki, dwaj stolarze, kowal, piekarz, szewc, producent składanych metrów, handlarz z masłem, sklep z lnem i nasionami, oraz szkoła. Tuhaň została połączona ze Stružincem w 1960 roku ciekawostką miejscowości jest nowo wybudowana dzwonniczka koło miejscowej restauracji Tuhaňka, w której wisi odrestaurowany dzwon z 1922 roku.

Częścią miejscowości Tuhaň była jakiś czas również osada Bezděčín, znajdująca się u zbiegu dwóch źródeł potoku Václavka, w przybliżeniu na wysokości 467 m n.p.m. Pierwotnie tu stała twierdza a później folwark, który jest wzmiankowany w 1462 roku, kiedy na wniosek Jerzego z Poděbrad jest zapisany Aleš ze Šanova na dziedzictwo po Janu Košíkowi na Lomnici. W 1780 roku szlachta likwidowała niektóre dwory i część wolnych gruntów została przyłączona do Tuhani. W ten sposób powstała nowa osada Bezděčín. W osadzie Bezdečín co roku odbywają się tradycyjna Bezděčínska pielgrzymka z mszą świętą w kaplicy Wniebowstąpienia Pańskiego.